الشيخ محمد الصادقي الطهراني

243

ستارگان از ديدگاه قرآن (فارسى)

الكواكب : « الكواكب » در اصطلاح جمع محلى بالف و لام است ، و تمامى كوكبها را بدون استثناء در بردارد ، بنابراين زينت بخش آسمان اول تمامى ستارگان هستند ، كه در آسمان ديده ميشوند ، اين چراغهاى فروزان آسمانى تنها در طاق نخستين آسمان افروخته شده و زينت بخش آن جايگاهند . مگر اينكه مقصود از « الكواكب » تنها ستارگانى باشند كه ما ميتوانيم بدون وسائل علمى به ببينيم ، كه شايد با وسائل علميش در آسمانهاى ديگر باشند ، و يا در اين صورت هم ستارگانى نيز در آسمانهاى ديگر وجود دارند كه به كلى از هرگونه ديد ما بيرونند . اشكال : ممكن است اين ستارگان در ميان تمامى آسمانها پخش باشند - جز آنكه چون اهل زمين تنها آسمان نخستين را مينگرند ، نور و زينت ستارگانرا نيز در همان آسمان مشاهده ميكنند ، روى اين اصل تنها زينت ستارگان اولست نه آنكه مكان آنها نيز همانجا باشد . جواب : ديدن هر آسمانى ( جو و فضائى ) پيرو ديدن چراغهائى ( ستارگانى ) است كه در آن روشن شده ، بنابراين چنانچه هر دسته‌اى از ستارگان در يكى از آسمانها باشند ، ديدن آنها نيز همدوش با ديدن مكانها و آسمانهاى آنها خواهد بود . و روى اين اصل ستارگان تنها زينت بخش يك آسمان نخواهند بود ، بلكه تمامى طبقات آسمانى را مزين ساخته‌اند ، در اين صورت جملهء « السماء الدنيا » بايستى به « السماوات السبع » تبديل گردد .